tag:blogger.com,1999:blog-36952732011-04-21T11:39:06.323-07:00ordak-e farsiCyrus Ferdowsinoreply@blogger.comBlogger421100tag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-867691372002-12-31T17:20:00.000-08:002002-12-31T18:19:22.000-08:00و اين‌چنين پايان بزرگ آغاز می‌شود ”آفريننده، همراهان و خرمن‌كوبان ِ هم‌تراز می‌جويد: چرا كه نزد ِ او همه چيز بهر ِ خرمن‌كوبی رسيده است. اما او صد داس ندارد: پس پوشه‌های ِ ذرت را می‌كشد و بی‌قرار می‌شود. و تو، اولين همراه ِ من، در آرامش بخواب! تو را نيك در درخت ِ تو‌خالی‌ات از نظرها پوشانده‌ام؛ تو را نيك از گزند ِ گُرگان نهان كرده‌ام. اما گاه ِ آن فرا رسيده است؛ پس تو را ترك می‌كنم. در ميان ِ Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-864614652002-12-23T18:58:00.000-08:002003-03-11T18:29:17.000-08:00كوالای عزيزم، زادن‌ات مژده بخش آينده‌های شاد بادا، به سياق گذشته‌های يكتای وجودت! Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-864570552002-12-23T16:51:00.000-08:002002-12-23T19:37:58.000-08:00اين روزها شب يلدا گذشت و وقت نشد جز توی ذهنم درباره‌ش بنويسم، درباره‌ی رسمي كه هميشه به نظرم عجيب می‌آمد: چرا بايد به پيشواز زمستان رفت؟ چرا بايد بلندترين تاريكی سال رو جشن گرفت؟ تازه امسال كه يك كم بهش فكر كردم برايم معنی پيدا می‌كند: به معنی پيشواز بهار و نه زمستان. به عنوان پيشواز روزهای روشني كه تاريكی را شكست داده‌اند و رو به بلندی می‌گذارند ... . چيزهای ديگه‌اي هم از مغزم گذشت كه نوشته Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-862658292002-12-19T03:51:00.000-08:002002-12-19T04:08:20.000-08:00تا به ياد داشته باشم. تصوير از سكوت گفتی، كه شكست و پنجره‌اي كه عريانش می‌خواستی؛ از مهربانی گفتی و گيسوانش و چراغي كه خاموشش پنداشتی؛ و آرزوی ديدن رنگ شعرهايت افسوس كوچكي بود در غيبت بوم. و افسون مائده‌اي تو را خواهد بُرد. مَه‌سا غ. ــ چهارشنبه ۱ /۴ /۱۳۷۹، ۱۱:۱۵ شبCyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-861579582002-12-17T01:12:00.000-08:002002-12-17T02:50:46.000-08:00فُرم بنفش يا بشر نففم؟ ف. يك دوست بسيار قديمی‌ست. ر. نيز يك دوست قديمی‌ست. سپس م.، ب.، ن. و ف. و ش. از همه جديدتر است. اما صبر كن: من از سن دوستی‌هايم چيزي نگفتم! سن دوستی‌ها را بهتر می‌توان ــ كه بايد ــ از روی نمودار رشدشان تعيين كرد: از لحظه‌ی ِ هيجان‌انگيز ِ شكستن ِ زمستان ِ خواب‌آلود به جوانه‌شان، تا نسيم ِ قِلقلك‌دهنده‌ی ِ بهار ِ رويش ِ ساقه‌شان، تا تابستان ِ رخوت‌آور ِ گريز از داغی ِ Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-859864232002-12-14T02:05:00.000-08:002002-12-14T02:11:35.000-08:00آيا من فهميده شدم؟ چه بسيار و چه ناچيز. چه پُر بار و چه ريز. چي. چي. چيز. انتهای پاييز. و اين نيز. پرهيز. بيز. .Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-858892002002-12-12T03:48:00.000-08:002002-12-12T03:49:09.000-08:00مرگ بر هر چی ورقه صحيح كردن‌ه! درود بر امتحان‌های خانگیِ تك سوالی و پروژه‌های طولانی هيجان انگيز. زندگيم رو زير و رو می‌كنن! «آی مين ليترالی!» يك هفته است روز و شبم رو برعكس كردن!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-858889682002-12-12T03:37:00.000-08:002002-12-12T03:42:25.000-08:00چراغ‌ها خاموش! باز هم شد: دوباره رفتم تو آشپز‌خونه شير آب رو باز كردم بعد به جای اين كه ببندمش چراغ رو خاموش كردم. ديروز هم موقع درس خوندن به جای سی‌دی‌مَن، چراغ مطالعه رو خاموش كردم. ربطي به لامپ داره؟Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-855770702002-12-05T21:06:00.000-08:002002-12-05T21:51:53.000-08:00وِزوِز پاهايم را دراز می‌كنم. دماغم را بالا می‌كشم. به نقطه‌ی دوري خيره می‌شوم. دست در جنگل موهايم می‌كنم. در زورق زمان يه پشت می‌خوابم و به آسمان آينده نگاه می‌كنم. در گذر آرام جريان رود زنده‌گی ملودی خفه‌اي می‌شنوم. حافظه‌ی من با ملودی‌ها چندان خوش‌رفتار نيست. بارها سر اين با روح سرخورده‌ی موسيقی من آرايش رزم آراسته است. به ناچار دست بدرود می‌فشاريم و ملودی در چرخش گردآب كوچكي گم می‌شود. وزوز Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-853439632002-12-01T13:29:00.000-08:002002-12-01T13:47:45.000-08:008 -اگر من لب‌هام اينجوری، 8، بود چی كار می‌كردی؟ -شايد به اين اندازه بهت attract نمی‌شدم. مثلاً موقع بوس هوا می‌رفت تو دهن آدم!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-853438262002-12-01T13:25:00.000-08:002002-12-01T13:27:20.000-08:00ابر و باد و مِه و باران در كارند ... چُنين گُفت كُوالا!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-853035512002-11-30T12:28:00.000-08:002002-12-01T13:39:00.000-08:00گنجه گنجه‌ی اردك گردگيری شد! get_comment_link(85303551)بگو!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-851197572002-11-26T10:36:00.000-08:002002-11-26T10:36:49.010-08:00نقشه امروز چشمم افتاد به نقشه‌ی جهان كه تو اتاق زدم. يادم اومد وقتی كه می‌خواستم بزنمش رو ديوار حتا يك لحظه هم در باره‌ی اين‌كه كدوم طرفش ــ طبيعی يا سياسی ــ بايد رو باشه ترديد نكردم. امروز به نظرم جالب اومد كه ترديد نكرده بودم. آخه داشتم از دور سعی می‌كردم مرز‌های ايران رو تعيين كنم!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-850949002002-11-25T21:51:00.000-08:002002-11-25T21:54:21.000-08:00سوال اخلاقی اگر شاگرد خصوصی‌تون بهتون بگه كه ”بين خودمون باشه،“ چند نفر تو يه كلاس ديگه‌شون تقلب كردن و شما هم استاد درس رو بشناسين چی‌كار می‌كنين؟ دستشون رو رو می‌كنين؟ get_comment_link(85094900)بگو!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-850942712002-11-25T21:34:00.000-08:002002-11-25T21:40:37.000-08:00سياوش كسرايی مادر يك كتاب برگزيده‌ی شعرهای سياوش كسرايی برايم فرستاده است. به ياد روزهايی كه كنار بخاری ”آرش كمانگير“ رو از كتاب ”دامني گل،“ كتاب درسی مادر در دوران دانشگاه ــ نسل قبل چی تو كناب ادبياتش خواند و ما چی! ــ می‌خوانديم. چند روز پيش داشتم كتاب رو ورق می‌زدم و شعرها رو می‌خوندم. ديدم چقدر ”بهار“ تو شعرهاش تكرار شده: اسم شعرها: بهار، آرزویِ بهار (آوا)؛ بویِ بهار، بهار می‌شود (خونِ Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-850207492002-11-24T13:19:00.000-08:002002-11-24T13:19:44.540-08:00تفألی ديگرCyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-850203282002-11-24T13:07:00.000-08:002002-11-24T13:16:52.000-08:00َ و ... وطنِ من- بيسكويت‌هایِ مينويی‌ست كه در اتاق بزرگ مهمان‌خانه‌یِ شهر استانبول در نصف ليوان شير خيس می‌كرديم. ... چُنين گُفت اُردک!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-849631552002-11-23T00:47:00.000-08:002002-11-24T13:14:37.000-08:00وطن و يك چيز ديگر وطنِ من- احساسِ چوبیِ بسيار خوشايندی‌ست -هم‌چون آوای فلوتی تنها- كه بعدازظهر گرم و خلوت يك تابستان دور به نرمی در من موج می‌زد، خوابيده به پشت گوش به صدای مبهم خيابان دور به انتظار آمدن مادر از دانشگاه. (بعضی می‌گويند من وطن را با كودكی اشتباه می‌گيرم. اشتباه ولی از سوی من نيست، من وطن را حتا با كودكی مخلوط هم نمی‌كنم!) وطنِ من- روزهای گذشته پشت ميزها و پای تخته‌هایِ Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-848617472002-11-21T01:31:00.000-08:002002-11-21T09:57:53.000-08:00حاشيه‌ای بر زندان زنان: بند سياسی بالاخره فيلم را ديد. زود برايم يك نامه نوشت. من خواندم. بالاخره می‌نويسمش: ” ... [اين] احتمالا همان بند عادی بود كه ما برای بيرون رفتن از بند خودمان از آن رد می‌شديم. چيزی كه من [در فيلم] نديدم زنان بسيار چاق آن زمان بود. شايد ديگر آن غذاهای چرب را به آن‌ها نمی‌دهند. اما بند زنان سياسی در آن زمان بسيار تميز و بسيار منظم و پير زندان ما بسيار خندان و چهره‌ای Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-846606692002-11-17T06:41:00.000-08:002003-03-11T18:31:19.000-08:00شگفتی (يا دكلمه‌ی ابر) پاييز را هميشه دوست داشته‌ام. اما گرفته‌گی روزهای بارانی را نه چندان. برگ‌ريزان، غم‌ناك ترين نقاشی‌های زندگيم را می‌كشيد. سرگردانی برگ‌های خشك خزان در باد عصيان گر را خوش نمی‌داشتم. ولی چند گاهی‌است كه چيزی، دوستی‌ای در من روييده است كه دگرگونم می‌كند. احساسی كه شگفت زده‌ام می‌كند. شگفتا! اكنون ابرهای بنفش رنگ و ضخيم روزهای گرفته‌ی پاييز را خوش می‌دارم. از سطح ناصاف و Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-845599772002-11-14T20:06:00.000-08:002003-03-11T18:37:12.000-08:00ايستگاه از قطار پياده شدم. از پله‌های ايستگاه پايين آمدم. وقتی داشتم از آخرين پله‌كان پايين می‌آمدم چشمم به يك قاب دايره‌ی بزرگ افتاد روی ستون بزرگی كه خط قطار را بالا نگه می‌داشت. ولی قبل از اين‌كه كنجكاوی تحريك شده‌ام به طرف ستو‌ن‌ام ببرد، احساس كردم چيزی در محيط اطرافم عوض شده است. دور و برم را نگاه كردم: يك چهارراه معمولی، يك ساختمان كوتاه و پهن در يك گوشه‌ی چهاراه، و بوته‌ها و درخت‌های خيس Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-844730162002-11-13T06:47:00.000-08:002003-03-11T18:37:37.000-08:00شُستگی ... ... در طلوع خورشيد و بس! چُنين گُفت اُردک!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-844725942002-11-13T06:38:00.000-08:002002-11-13T06:38:00.036-08:00یک و دو قبول! نمیشه فقط تصمیم گرفت با یک نفر دوست باشی. ولی می‌شه تصمیم گرفت باهاش جروبحث نکنی! Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-844724362002-11-13T06:33:00.000-08:002002-11-14T20:02:46.000-08:00وبلاگ‌خوابی ۲۱ ساعت پيش از خواب پا شدم. از ۱۸ ساعت پيش در حال تمرين حل کردن بودم. ۴ ساعت ديگه بايد برم سر کلاس و صاف بعدش بايد ۵ ساعت تو open lab يه ريز حرف بزنم. بعدش می‌رم یه pub با اهالی دانشکده socialize کنم. يعنی من برای ۳۶ ساعت نخواهم ‌خوابيد. ۳۶ ساعت نخواهم خوابيد. نخواهم خوا ... . نخواااا هــ خوااااابی. ن خوااااااف‌ه‌ه‌ه‌ه. خواااااااااااااااااااا پووو‌ه‌ه‌ه‌ه‌ه. خوااااااا پو‌وووه‌ه‌ه‌ه.Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-843521312002-11-10T23:45:00.000-08:002002-11-11T22:57:44.000-08:00نوسان پا روی پا روی مبل دراز كشيدم. خودم رو به شكل يه جنگل نشين می‌بينم، با يه پوست ببر دور كمرم و با بدن پر از مو و ريش بلند. سعی می‌كنم خودم رو يه جور ديگه تصور كنم ولی نمی‌تونم. فكر كی‌كنم چرا من جنگل نشين شدم؟ بعد می‌فهمم كه جنگل نشين نشدم: هميشه جنگل نشين بودم. همهمه می‌شه. بر می‌گردم. كوالا داره پشت تلفن می‌گه: ”... يعنی [فلانی] به عنوان يه رياضی‌دان ادعا كرده كه مجموع دوتا چيز از يكی‌شCyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-843115452002-11-10T03:08:00.000-08:002002-11-10T03:10:20.000-08:00جزييات من جزييات رو دوست دارم؛ از جزييات لذت می‌برم. بهم می‌آد كه بگم: ”احساس‌های عميق تو جزييات شكل می‌گيرن.“ من از درخت‌های ريزبرگ انبوه خوشم می‌آد. درخت‌های پهن‌برگ رو فقط برای رنگ‌های قشنگشون تو پاييز دوست دارم. درخت‌های سوزنی‌برگ هميشه تك-(سبز-)رنگ رو درك نمی‌كنم. فقط يك بار وقتی مامانم يه سرو نقره‌ای نگه می‌داشت و من با مورچه‌هايی كه شيره‌ش رو جمع می‌كردن بازی (های خطرناك) می‌كردم، با Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-841456392002-11-06T17:22:00.000-08:002002-11-06T20:23:07.000-08:00اتود جا كجاست؟ ديده‌ها و ناديده‌ها(نسخه‌ی ويرايش شده) کوره راهی، راهی. راهی، بزرگ‌راهی. بزرگ‌راهی، شاهراهی. جا، اینجاست: فراسوی خیال، در کرانه‌های احساس. «نیم‌رخ نیم‌روشن یار.» بگو ــ ناگفته‌ها را. گفته‌ها را همه می‌دانند. «چشمان قهوه‌ای اعتماد.» *** نشسته‌ام به فراغت دمی از بارش در مرز تجربه. پاها آویزان از لبه‌ی تیز پرتگاه نادانسته‌ها بر فراز صخره‌ها. پژواک رنگین‌کمان زندگی در افق مکررCyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-841338412002-11-06T12:56:00.000-08:002002-11-06T12:58:17.000-08:00دوستی. عشق. ”دوستی، گفتگويی است كه به سكوت نمی‌كشد.“ ”عشق، سكوتی است كه لازم به شكستن نيست.“ چُنين گُفت اُردک!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-841313772002-11-06T11:59:00.000-08:002002-11-06T12:06:57.000-08:00من نـــــــــــــــــــــــــــــــمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی‌خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوام برم سر كار. نه، نه، مريض نيستم. ام، چيزه ... عــــــــريـــــــض‌ام!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-840412982002-11-04T20:10:00.000-08:002002-11-04T21:41:17.000-08:00دو گزاره درباره‌ی دوست‌ورزی تعريف‌های زير را می‌پذيريم: تعريف ۱: آدمی ساده‌لوح نيست يا به اندازه‌ی كافی باهوش است كه فريب حرف‌های احتمالا زيبا ولی بی پشتوانه را نمی‌خورد. تعريف ۲: ناروراستی شامل مجموعه‌ای از حرف‌های احتمالا زيبا ولی بی پشتوانه است. تعريف ۳: تعداد دوستان يك آدم برابر است با تعداد دوستانی كه او به دست آورده‌است منهای تعداد دوستانی كه از دست داده‌است. نتيجه: تعداد دوستان عددی استCyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-839506702002-11-03T00:02:00.000-08:002002-11-03T00:13:21.000-08:00رزونانس خوب پس من می‌گم: ”وقتی گفتم كدومشون تويی مطمئن بودم كه دارم درست می‌گم و وقتی بهم گفتی درست گفتم از تعجب شاخ درآوردم.“ چُنين گُفت اُردک!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-839494322002-11-02T23:13:00.000-08:002002-11-03T00:28:49.000-08:00بزرگداشت زندگی امروز مراسم به خاك سپاری پدر دوستم، سيسيليا، بود كه هفته‌ی پيش فوت كرد. مراسم سه قسمت بود: كليسا، خاك سپاری، غذا. تو كليسا كشيش كارهای مختلفی كرد كه حالا نمی‌خوام در بارشون حرف بزنم. برادر درگذشته و يه دوست‌ از خوبی‌های درگذشته حرف زدن كه باز هم چيزی نيست كه بخوام درباره‌ش حرف بزنم. اون چيزی كه خيلی خوب بود، آوازهای مذهبی بود كه من به طور كلی ازشون خوشم می‌آد، و مهم‌تر از همه حرفCyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-838150412002-10-31T00:35:00.000-08:002002-10-31T00:35:10.140-08:00پند پسرانه از من كه گذشت پدر جون، ولی با بچه‌ی بعدی‌ت اين طوری نكن!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-838149762002-10-31T00:32:00.000-08:002002-10-31T00:33:45.000-08:00دوست - كی می‌فهمی كه يك دوست تازه پيدا كردی؟ - هر وقت با اولين كلمه‌ای كه ازش می‌شنوم يا اولين نگاهی كه به هم می‌كنيم رزونانس پيدا می‌كنم.Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-837625962002-10-30T01:25:00.000-08:002002-10-30T01:25:55.553-08:00رنگ وبلاگ‌ها امروز رنگ گرفته بودن. رنگ كلاغ.Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-837622092002-10-30T01:06:00.000-08:002002-10-30T01:24:18.000-08:00پرشين بلاگ قصد ندارم و دوست ندارم نمك‌دون بشكنم. ولی پرشين بلاگی‌ها خودشون زدن نمك‌دون رو شكستن و حسابی شورش رو درآوردن. اين چه وضعی‌ه كه هی بری‌ اين‌ور و اون‌ور بگی تقصير من نبود، تقصير بقيه بود؟!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-837095912002-10-29T01:48:00.000-08:002002-11-03T00:21:50.000-08:00مرگ خوابم نبرد. يك ساعت غلت و واغلت زدم و بيدار موندم. مغزم از كار نمی‌افتاد. به هر چيزی كه تو دنيا هست فكر كردم. و به هر چيزی كه ديگه تو دنيا نيست. به علی. آيدين. آرمان. به ماه‌پيشونی. كلاغ. به ويكتوريا. به پدر Cecilia. تواين چند روز ۴ نفر در نزديكی از دنيا رفتن. پير و جوون. به ويژه جوون. به نبودن خودم كه فكر می‌‌كنم، افسوس نمی‌خورم. وقتی‌ از توی خودم به بودن يا نبودنم تو دنيا فكر می‌كنم، Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-837077752002-10-29T00:23:00.000-08:002003-03-11T18:39:56.000-08:00 كلاغ پريد ... از كدامين شاخه‌ی خاردار گريختی؟ Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-837051742002-10-28T22:43:00.000-08:002002-10-30T00:49:56.000-08:00كودكی‌سنج! كودكی نشونه‌های مختلفی داره. [اين‌جا بايد به يه مطلبی كه قبلا نوشته بودم لينك بدم، اما امان از پرشين‌بلاگ كه به همراه ۵۰.۰۰۰ سايت ديگه رفته زيرآب و گنجه‌ی نوشته‌های اردك هم باهاش!] امروز سر يه سخنرانی نشسته بودم و بعد از نيم ساعت احساس كردم ديگه نمی‌تونم صاف و بی‌حركت روی صندلی بشينم. يك دفعه می‌خواستم فقط از اون اتاق بيام بيرون و در طول دانشگاه بدوم! اگر سخنرانی مهمی نبود و سخنران Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-836681152002-10-28T08:37:00.000-08:002002-10-28T08:40:10.000-08:00روزلاگه چند وقته كه، به اصرار تله‌ماركت‌چی و به زور تقريبا ۸۰ درصد تخفيف، روزنامه‌ی شهر رو سفارش دادم و هر روز صبح می‌آد دم در خونه. اولش فكر می‌كردم كه خوبه حالا دوباره روزنامه خون می‌شيم. اما هنوز هر صبح كه پا میشم لابلای صبحونه درست كردن و آماده شدن برای رفتن سركار به وبلاگ‌ها سر می‌زنم و بعضی‌هاشون رو میخونم و روزنامه‌ی بيچاره رو فقط موقع بيرون رفتن، نااميد كنار در چشم به راه می‌بينم. Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-835998362002-10-27T10:08:00.000-08:002002-10-27T10:53:56.000-08:00عشق آشكار شد. ناگهان. راز عشق. طبيعت عشق. اين‌كه عشق توطئه‌ی بدن برای پيروزی در جنگ بقاست. اين‌كه عشق عاشق از معشوق جداست. بقا فقط پراكندن تخم و ادامه‌ی نسل نيست. و پيروزی فقط در پيدا كردن جفت همكار برای اين هدف خلاصه نمی‌شود. بقا گاهی به گام كوتاهی‌ست بيرون از دايره‌ی روز‌مره‌گی. و گاهی به احساس هماهنگی كوچكی‌ست با قسمت خردی از دنيای ‌كلان. بقا گاهی تشكيل سيناپس ناديدنی‌ايست كه روان آدمی را بهCyrus Ferdowsinoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3695273.post-835680682002-10-26T14:46:00.000-07:002002-10-26T15:11:42.000-07:00شروع دوباره خونه‌ی جديد! و نشونه‌های جديد كه كم‌ كم اضافه می‌شن!Cyrus Ferdowsinoreply@blogger.com